زبانشناسی رایانشی و حوزههای فعالیتش
1. استفاده از کامپیوتر به عنوان ابزار در پژوهشهای زبانشناختی:
مثلا برنامههایی ساخته بشه که در پژوهشهای زبانشناسی نظری کاربرد داشته باشه، چیزی مثل نرمافزار Praat یا بقیه نرمافزارایی که واسه اینکار نوشته میشند. یا مثلا ابزارهای کامپیوتری که مخصوص کار با پیکرهها و استخراج اطلاعات از اونها هست. این بخشی از وظیفه بچههای رایانشی هست ولی چون رایانشی تو ایران نوپاست زبانشناسها باید با دیدی که دارند به مهندسین کامپیوتر تو ساخت این نرمافزارا ایده بدند و کمک کنند و .... (این بخش هنوز کمتر فرهنگش توی ایران جا افتاده و به نظر من یه فضای بکر هست واسه کار اما صبر و حوصله فراوونی میخواد).
2. تولید و توسعه نرمافزارهای مبتنی بر پردازش زبان طبیعی:
یعنی نرمافزارهای هوشمندی نوشته بشه که کارش پردازش زبان هست. مثلا موتورهای جستجو، سرویسهای بازشناسی گفتار (متن به صوت، صوت به متن)، ترجمه ماشینی، خلاصهسازی خودکار و مسائل مختلف دیگه!! این حوزه دو بخش اساسی داره یه بخشش مربوط میشه به الگوریتمها و روشهای کامپیوتری که در واقع به نظر من کالبد کاره این قسمت کار اطلاعات کامپیوتری زیادی میخواد و بچههای کامپیوتر توش فوقالعادند ولی بخش دوم که میشه دانش و تئوریهای زبانی که روح و روان کار حساب میشه و اینجا جاییه که هم بچههای زبانشناس و مخصوصا زبانشناسی رایانشی (به خاطر دید و دانش ترکیبی و بین رشتهایشون) خیلی میتونن موثر واقع بشند. دوباره تاکید میکنم روح و جوهره نرمافزارهای پردازش زبان طبیعی دانش زبانی به کار رفته توشون هست و این به نظر من نکته خیلی مهمیه که تو کارای ایرانی یه کمی مغفول مونده.
کار دیگهای که زبانشناسها خیلی خوب میتونن انجامش بدند و تو این حوزه کاربرد داره تولید و توسعه منابع و دادگان زبانی هست. مثلا پیکرههای زبانی از هر نوعش، هستانشناسیها، فرهنگهای لغت دیجیتال مخصوص کارهای کامپیوتری و ...
اما در مورد بازار کار جاهایی که الان کار رایانشی میکنند بیشتر شرکتهای کامپیوتری هستند که کار تخصصیشون پردازش متن یا پردازش گفتار هست. مثلا شرکتی مثل عصر گویش پرداز به طور تخصصی کار پردازش گفتار میکنه و تو این زمینه هم خیلی موفق بوده. علاوه بر این شرکتها پژوهشکدههایی هم هستند که تو این زمینهها فعالند مثل پژوهشکده هوشمند علائم دیجیتال یا دبیرخانه شورای عالی اطلاع رسانی و ...
(عکس وبلاگ: لوگوی زبانشناسی)