زبان شناسی همگانی

ما از نوع انسانیم و محکومیم جهان اطراف خود را از دریچه‌ی درک انسانی دریابیم. نمونه‌ی 5 [مثالی که در کتاب جرج یول درمورد تفاوت ویژگی‌های زبان انسان و حیوان آمده] به ما می گوید که گربه ها با میو میو کردن هایشان نمی توانند درباره ی گذشته یا وقایع احتمالی آینده صحبت کنند. ما این نکته را از کجا می دانیم؟ ما زبان را آن گونه تعریف کرده ایم که برای انسان قابل درک بوده است. سپس ویژگی های این زبان را برای خودمان تعریف کرده ایم و در گام بعد اعلام می کنیم که سایر حیوانات زبانی با این ویژگی ها ندارند. امروزه صدها گزارش از پژوهش هایی در اختیار ماست که نشان می دهد محققان متعددی سعی داشته اند به حیوانات مختلف، به ویژه شامپانزه ها زبان انسان را به هر شکل ممکن یاد بدهند. هیچ یک از این آزمایش ها، حتی به موفقیت نسبی نیز نرسیده است. اصلا قرار هم نبوده که برسد. مگر ما انسان ها می توانیم زبان شامپانزه را یاد بگیریم که انتظار داریم او زبان ما را یاد بگیرد؟