چرا باید به شاخهای از زبانشناسی علاقهمند باشیم؟
از اینکه در نظرسنجی وبلاگ که هفته گذشته قرار داده بودم، شرکت کردید از همه شما همراهان همیشگی ممنون هستم.
اما ممکن است این سوال برایتان پیش آمده باشد که چرا باید چنین کاری انجام بدهد و از شما در مورد علاقه مندیتان در زیر مجموعه های این رشته بپرسم.
واقعیت این است که زبانشناسی آنقدر بزرگ و گسترده است که واقعا نمی توان در همه حوزههای مربوط به آن در حد تخصص و تبحر کار کرد. ممکن است که در همه زمینه ها مطاله و اطلاعات داشته باشید و باید هم همین طور باشد؛ اما متخصص شدن بالاتر از این است.
کسانی که هنوز وارد این رشته نشده اند و یا آنکه در ابتدای این راه هستند از همین حالا باید به این فکر باشند که چه زمینه ای را بیشتر مایل هستند تا در آن به طور تخصصی به مطالعه بپردازند. البته این برای کسانی است که با هدف وارد این رشته می شوند و نه آن هایی که تنها برای گرفتن مدرک میآیند.
ممکن است بگویید در ایران فقط یک زبانشناسی همگانی وجود دارد و به تازگی هم رایانشی شروع به فعالیت کرده است و نمی توان وارد گرایش خاصی شد. کاملا درست است؛ اما باید دانست که خود ما با مطالعات شخصی خود و البته با کمک استادانی که در خارج در گرایش خاصی تحصیل کرده اند، دانش زیادی کسب کرد. امروزه عصر ارتباطات هست و بیشتر ما به آسانی می توانیم جدیدترین کتابها و مقالهها را از طریق اینترنت دریافت نماییم و یا حتی میتوان به دروس دانشگاههای بزرگ دنیا دسترسی داشته باشیم. یکی از استادان در برنامه ای تلویزیونی میگفت در زمان ما، هنگامی که به مقالهای نیاز داشتیم، باید با فلان دانشگاه آمریکا مکاتبه میکردیم تا آنها در صورت تمایل آن را در اختیارمان قرار دهند. این مکاتبات ممکن بود هفتهها به طور بیانجامد. حالا وضع خودمان را با قدیم مقایسه کنیم ببینیم که چه قدر تفاوت دارد.
(عکس وبلاگ: لوگوی زبانشناسی)